Pan Bóg? Uwielbiam! (22 XII)

„Wielbi dusza moja Pana,

i raduje się duch mój w Bogu, Zbawcy moim. (...)

Gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny,

święte jest imię Jego.” (Łk 1,46-56)

 

Uwielbienie. Radość. Wdzięczność. Obfitość zamiast pustki.

Wdzięczność za życie, ludzi wokół mnie, wszystko, co posiadam.

Niczego nie zawdzięczam sobie. Nie miałabym niczego, gdyby nie łaska Boża. Talenty, dzięki którym mogę realizować moje obowiązki w ramach mojego powołania, otrzymałam od Niego. On wskazuje mi przez różne okoliczności i sytuacje, które z nich mam szczególnie rozwijać.

Bóg dokonuje w moim życiu wielkich rzeczy. Prowadzi mnie bezpiecznie, oddalając ode mnie niebezpieczeństwa, burze i katastrofy. Daje mi doświadczyć swojej miłości obdarowując mnie przyjaciółmi, relacjami, spełniając moje marzenia, zaskakując mnie “prezentami”. Zna mnie dobrze; wie, co daje mi radość i siły do nowych działań.

Bądź uwielbiony, Panie, w moim życiu, w mojej codzienności. Bądź uwielbiony w moich relacjach i osobach, które stawiasz na mojej drodze. Bądź uwielbiony w tym czasie, który dzięki Tobie, możemy przeżywać kolejny raz, przygotowując się na przyjście Twojego Syna, Mesjasza.

Free Joomla! template by L.THEME