Łaska do (z)użycia (19 XI)

O len się stara i wełnę,

pracuje starannie rękami. (Prz 31,10–13.19–20.30–31)

Nie śpijmy przeto jak inni, ale czuwajmy i bądźmy trzeźwi. (1 Tes 5,1–6)

Rzekł mu pan: »Dobrze, sługo dobry i wierny. Byłeś wierny w niewielu rzeczach, nad wieloma cię postawię: wejdź do radości twego pana«. (Mt 25,14-30)

Jeden talent w czasach Jezusa miał wartość 20 lat pracy robotnika. Każdy z sług dostaje inny kapitał początkowy - sporą część majątku swego pana. Każdy według swoich predyspozycji. Pan odjeżdża; dwóch pierwszych pomnaża majątek pana, trzeci - zakopuje go z obawy przed utratą, roztrwonieniem, z lenistwa, tchórzostwa.

Czuwać - czekać na Jezusa z tęsknotą, wypatrywać Go, ale nie z założonymi rękami, bezczynnie, z zakopanym talentem - pracując, pomnażając talenty, rozwijając je. Sen, pijaństwo - pogrążenie w świecie, pogoń za chwilowymi przyjemnościami.

Dzielna niewiasta  z I czytania pracuje starannie,  psalmista mówi o owocach trudów; leniwy sługa ponosi karę.

Pan Bóg obdarzył mnie różnymi darami, umiejętnościami, talentami - Jego łaska, której nie da się zmierzyć, przeliczyć według ludzkiej miary. Otrzymałam je do użycia, a nawet zużycia. Używając łaski mogę wzrastać duchowo, zacieśniać relację z Bogiem. Kiedy zużyję jeden dar, otrzymam następny, jeszcze większy. Mimo moich niewierności w wielu rzeczach… Za dobrze wykonane zadanie, Pan Bóg daje kolejne, bardziej wymagające.

Wierność, ufność, bojaźń Boża, praca - droga do szczęścia według Pana Boga.

Przyjdź Duchu Święty, Ty rozdajesz nowe łaski, pomóż mi rozwijać to, co już otrzymałam, abym potrafiła aktywnie czuwać i nie zasypiać w pokusach świata.

Free Joomla! template by L.THEME